Mehmet Akçok Şiirleri, enbuyukeylemim.com Adresinde!

By | 18 Temmuz 2015

1962 yılında, Denizli’nin Serinhisar (Kızılhisar) İlçesi’nde dünyaya gelen Mehmet Akçok, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Matematik Öğretmenliği mezunudur. Meslek hayatı öncesi ve sırasında edebiyat, tiyatro ve çeşitli sanat kollarına duyduğu ilgi, Mehmet Akçok’un şiire yönelmesinde de etkili olmuştur. Mehmet Akçok şiirleri, bu şekilde doğmuştur.

Peki, ben bunları neden yazdım?

Sustum, En Büyük Eylemimdi!

Babam Mehmet Akçok, kendini bu şekilde tanımlamıştı. “En sık verdiğim tepki, en çok uyguladığım…” demişti. Kızdığında, küstüğünde, üzdüğünde, üzüldüğünde, düşündüğünde…

Sustu, en büyük eylemiydi. Şiire, dizelere döktü düşüncelerini.

enbuyukeylemim.com bu şekilde doğdu.  “Herkesin bilmesine gerek yok, şiirlerim bir sayfada toplansa yeter. Açıp, eş dostla okuruz.” demişti. 2015 yılı Babalar Günü’nde, web sitesi, oğullarından O’na hediye oldu.

Babam, şovu seven bir adam değil. Tiyatro ile uğraştığı yıllarda da böyleydi, büyük ustalarla tanıştığı, bir iki tek attığı zamanlarda da… Şiirlerini tek bir adreste toplama fikri de, bir nevi arşiv çalışmasıydı. Ajandalarda, kağıtlarda duran eserleri, artık teknoloji ile tanışmalıydı. Öyle de oldu.

Yayınlanmış şiirleri de unutulup gitmemeliydi. En azından, kendi tanımladığı sözler üzerine kurulu bir web adresinde, önemli çalışmaları bulunmalıydı. Öğretmen arkadaşları, eski öğrencileri okuduğu gibi, zaman zaman açıp, kendi dizelerine göz atmak için olması gereken bir nokta olmalıydı.

Eski öğrencileri Facebook’tan ulaşıyor bana bazen, “Mehmet Hoca nerede? Ne yapıyor? İyi mi?” diyorlar. Belki bu site, bir nebze de olsa eski gönül bağlarını yeniden diriltecek, daha kolay bir iletişim kurma fırsatı verecektir onlara.

Şimdilerde arıyor beni. “Oğlum, yeni şiir koydun mu siteye?” diyor. “Komşunun bilgisayarından bakacağız…”

Koymadım deyince editörlüğümü kalaylıyor bir güzel; koydum deyince de seviniyor. “Bakayım” diyor…

Buraya da bakacak, biliyorum. Google’da sitesini aratırken bu sayfaya da denk gelecek. “Ne yazmış benim oğlan, bir bakalım” deyip okuyacak.

Seni çok sevdiğimi yazdım baba, fazlası değil.

Sen hep yaz, biz okuyalım…

***

Bu arada, Ezginin Günlüğü’nden Gemi‘yi açtım. Ud ile çalınan versiyonu. Şiirlerine fon müziği olsun diye…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir